مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )

32

مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )

بود كه امام مىخواست با اتمام حجّت كامل در همهء زمينه‌ها بر كوفيان ، راه عذر و بهانه را بر آنان ببندد ، به گونه‌اى كه مجالى براى طعن زدن به وفاى عهد ايشان باقى نماند . » 4 - اجراى فرمان رسول خدا ( ص ) در ميان نصوص مربوط به تصريحات امام حسين ( ع ) در بارهء دليل انتخاب عراق به جاى ديگر نقاط ، يك دسته تصريح دارد كه سبب رفتن امام ( ع ) به عراق ، امتثال فرمان رسول خدا ( ص ) بود . امام ( ع ) در عالم خواب ، كه بارها تكرار شد ، فرمان رسول خدا ( ص ) را دريافت داشت . چنين خواب‌هايى حق و صادق است ؛ زيرا بيننده امام معصوم است ، كه باطل در او راه ندارد و ديده شده رسول خدا ( ص ) است ؛ و در خبر قطعى است كه هركس رسول خدا ( ص ) ، را در خواب ببيند ، هر آينه آن حضرت را ديده است . « 1 » آغاز اين رؤياى حقه در مدينه منوّره و پس از آن بود كه امام ( ع ) ، پس از مرگ معاويه ، از پذيرش بيعت با يزيد در برابر وليد بن عتبه ، والى وقت مدينه ، خوددارى ورزيد . روايت مىگويد : چون شب دوم فرا رسيد بار ديگر بر سر تربت رفت ، دو ركعت نماز گزارد و چون فراغت يافت گفت : « پروردگارا ! اين تربت پيامبر تو محمّد ( ص ) است و من پسر دختر محمّدام . برايم كارى پيش آمده است كه تو از آن آگاهى . پروردگارا ، من معروف را دوست و منكر را ناخوش مىدارم . اى صاحب جلال و كرامت ، به حق اين تربت و كسى كه در آن است از تو مىخواهم براى من در اين كار چيزى را مقدر سازى كه خوشنودى تو در آن است . » حضرت همچنان مىگريست ، و چون سپيده سر زد سر را بر تربت گذاشت و ساعتى به خواب رفت . در اين حال پيامبر خدا ( ص ) را ديد كه با موكبى از فرشتگان ، كه در چپ و راست و جلو و عقب ايشان در حركت بودند ، آمد تا آنكه حسين ( ع ) را به سينه چسباند و ميان دو چشمش را بوسيد و گفت :

--> ( 1 ) - ر . ك . مصابيح الأنوار ، ج 2 ، ص 1 ، مطبعة العلميه ، نجف اشرف ، به نقل از صدوق در الامالى و العيون .